Draga braco i cijenjene sestre u imanu i islamu.

 

Od pocetka saveznicke agresije je proteklo 16. dana. Na teritoriji jedne muslimanske zemlje se vodi  nemilosrdni i krvavi rat. Do sada je poginulo na stotine Iracana, na hiljade ih je zarobljeno, materijalne stete su ogromne. Borba se vodi  na vise frontova izmedju neduznog irackog naroda koji se bori da ocuva svoju vjeru, zemlju i slobodu s jedne strane i agresorskih snaga olicenih u jedno sejtansko saveznistvo koje cine samo Amerika i Engleska s druge strane. Allah Uzviseni kaze:

“Vjernici se bore na Allahovom putu, a nevjernici na sejtanovom. Zato se borite protiv sejtanovih sticenika, jer je sejtanovo lukavstvo zaista slabo. (Ali Imran,76)

    Ova bitka koja se vodi na irackoj zemlji me podsjeca na jednu slicnu bitku koja se odigrala za vrijeme Resulullaha s.a.v.s., koju su historicari prozvali “Bitka na hendeku” ili “Bitka saveznika”, pa cemo danasnju hutbu kao i naredne hutbe posvetiti toj bici i iz nje izvuci pouke.

     Nakon bitke na Uhudu, te smirivanja pojedinih musrickih plemena jedini koji nisu mirovali i koji se nisu opametili su bili Jevreji. Zato donesose neopozivu odluku da otpocnu svoje djelovanje protiv muslimana. Poceli su spremati plan i traziti priliku da zadaju udarac muslimanima koji ce biti smrtonosan i konacno posljednji u njihovom zivotu.

    Sta mislite ko danas najvise profitira od ovog rata? Ko u stvarnosti stoji iza svega ovog? Ko stoji iza svih spletki i intriga? Evo historija nam o tome najbolje govori. Historija nam govori da su to Zidovi koji svakog dana upadaju u Palestinska naselja, ubijaju Palestince ili ih kidnapuju pa im se gubi svaki trag. Neki dan je bila dzenaza cetrnaestogodisnjem djecaku. Kuce se bagerima i tenkovima ruse. Svijet je zaokupljen ratom u Iraku tako da niko ne obraca paznju na Palestinu, dok to Zidovi svakodnevno koriste. Informacije radi, Arijel Saron je prije na sat i po bio obavjesten da ce Amerika napasti Irak.

    Zidovi u Medini nisu bili dovoljno snazni ni hrabri da se suprostave muslimanima, zato iskovase strasan plan za tu priliku.

     Dvadeset jevrejskih prvaka i uglednih licnosti krenu kod Kurejsija u Mekku podsticuci ih da napadnu Resulullaha s.a.v.s., i da Jevreje nakon sto poraze muslimane ostave da nad njima upravljaju, a oni ce zauzvrat pomoci Kurejsijama da poraze muslimane.

     Poslije toga ova delegacija otputova u Gatafan pa pozva arapske beduine, isto kao i Kurejsije. I oni prihvatise poziv. Potom ucinise isto i sa arapskim plemenima musricima, pa im neka obecase, a neka odbise. Tako su jevrejske vodje i poglavari uspjeli ujediniti stranke kufra, nevjerstva, protiv Allahovog Poslanika s.a.v.s., i njegove vjere i muslimana.

    Na sto nas ovo podsjeca? Nisu li isto ovako americke i britanske diplomate isli i na istok i na zapad trazeci sebi saveznike? Trazeci one koji ce im pomoci da se bore protiv islama. Neke zemlje su im se odazvale, a neke nisu. Neke su obecale pomoc u ljudstvu, neke u tehnici, neke u logistici. Doista sile kufra kada se osjecaju slabe traze saveznike na sve strane, Zidovi su ih nasli, a nasli su ih i Englezi i Amerikanci.

     Kada je savez bio sklopljen sa juga krenuse Kurejsije, Kenanije i njihovi saveznici Ehlu Tihame. Svima njima je bio vodja Ebu Sufjan. Vojska je brojala 4000 boraca. Njima su se na putu ka Medini pridruzila i ostala nevjernicka plemena, tako kada su nakon nekoliko dana stigli pred Medinu bilo ih je 10 000. Broj koji u svakom slucaju premasuje cifru sveukupnog stanovnistva Medine, uzimajuci u obzir i zene i djecu i starce.

      Da je kojim slucajem ova gomila iznenada izbila pred Medinu, bila bi to najveca opasnost za opstanak Islama i muslimana, ali je nas Poslanik motrio na njihovo kretanje jos od samog pocetka tako da se nisu ni pokrenuli prema Medini, a Poslanik je znao za njihove namjere.

      Iz ovog izvlacimo pouku da jedan musliman mora uvijek biti budan i motriti pokrete svog neprijatelja kako u ratu tako i u miru. Zasto kazem i u miru?Mi dobro znamo da je nas upravo taj mir i uspavao, popustio je oprez, zaboravili smo na tolike genocide koji su nad nama vrseni i zato nam se desio jos jedan koji je  od svih prethodnih bio najstravicniji. Kaze nas Poslanik s.a.v.s.,:”Musliman ne smije dozovoliti da ga zmija iz jedne rupe dva puta ujede.”Oprez dragi brate i sestro i za prisne prijatelje uzimaj samo vjernike.

    Nakon sto je Resulullah saznao sta jevrejske vodje spremaju saziva vrhovno vijece “Suru” na kome se raspravljalo o planu odbrane Medine i muslimana. Nakon prijedloga i razmatranja slozise se da prihvate prijedlog Selmana Farisije (Perzijanca) koji rece Allahovom Poslaniku: “O Allahov Poslanice, mi smo u Perziji imali obicaj ako nas napadnu u gradu da se obezbijedimo hendekom.” Resulullah s.a.v.s., pozuri da ovaj plan sprovede u djelo te naredi svakoj grupi od deset ljudi da iskopaju 40. arsina kanala, tj. oko 28 metara. Muslimani su sa velikim elanom pristupili kopanju rovova, a i sam Poslanik ih je bodrio i ucestvovao u kopanju. Od Enesa r.a., se prenosi: “Otisao je Resulullah, s.a.v.s., da vidi kopanje hendeka i ugledao Muhadzire i Ensarije kao kopaju, a bilo je prilicno hladno jutro, vidjevsi ih gladne i umorne Allahov Poslanik izrecitira ove stihove: “Moj Allahu, zaista je pravi zivot zivot ahireta, oprosti Ensarijama i Muhadzirima mog ummeta.”

Kopaci mu odgovorise svim srcem:

“Mi smo ti koji smo se zarekli Muhammedu, na vjecni dzihad dokle god smo u zivotu.”

    Ashabi su se pripremali za odbranu, odbranu svoje vjere Islama, odbranu Resulullaha, odbranu casti svojih zena i djece, odbranu svojih svetinja koje su danas na udaru “saveznickih” projektila, granata i bombi.

   Molim Allaha dz.s., da uzdigne islam i muslimane, da unizi sirk i musrike, da unizi kufr i kjafire, da pomogne nasoj braci i sestrama u Iraku, Palestini, Kasmiru, Ceceniji protiv naroda nevjernickog i da im da skoru pobjedu. Amin.